จากใจ .. จอม

Don’t give up

Jimmie Thongkul — Thu, 01 Jan 2009 02:19:10 +0000

วันหนึ่ง ฉันได้ตัดสินใจที่จะเลิกและทิ้งทุกสิ่ง…
ฉันลาออกจากงาน, ตัดขาดความสัมพันธ์, ละทิ้งชีวิตฝ่ายวิญญาณ… ฉันอยากจะจบ ชีวิตของฉัน
ฉันได้เดินเข้าไปในป่าเพื่อจะคุยกับพระเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย
แล้วก็พูดว่า ‘พระเจ้า พระองค์ช่วยให้เหตุผลดีๆ สักข้อที่ข้าพระองค์ไม่ควรจะ ล้มเลิกและยอมแพ้ได้มั้ย?’
คำตอบของพระองค์ทำให้ฉันประหลาดใจ

‘มองดูรอบๆ สิ… เจ้าเห็นต้นเฟิร์นและต้นไผ่มั้ย?’

ฉันตอบว่า ‘เห็น‘

‘ตอนที่เราปลูกต้นเฟิร์นและหว่านเมล็ดต้นไผ่ เราดูแลพวกมันอย่างดี เราให้แสง แดด เรารดน้ำ
ต้นเฟิร์นก็โตขึ้นอย่างรวดเร็วบนพื้นดิน ใบเขียวขจีของมันปกคลุมไปทั่วพื้นดิน
แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเมล็ดต้นไผ่ แต่เราก็ไม่เลิกปลูกต้นไผ่

ปีที่สอง เฟิร์นโตมากขึ้น และแผ่ไปทั่ว
เหมือนเดิม ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเมล็ดต้นไผ่ แต่เราก็ไม่เลิกปลูกต้นไผ่‘ พระองค์ตรัส

‘ปีที่สาม ก็ยังไม่มีอะไรงอกออกมาจากเมล็ดต้นไผ่ แต่เราก็จะไม่เลิก

ปีที่สี่ ก็เหมือนเดิม ยังไม่มีอะไรงอกออกมาจากเมล็ดต้นไผ่ แต่เราก็จะไม่เลิก‘ พระองค์ตรัส
‘แล้วในปีที่ห้า มีต้นอ่อนเล็กๆ งอกออกขึ้นมาจากพื้นดิน เปรียบเทียบกับต้น เฟิร์นแล้ว มันช่างดู
เล็กกะจิดและไม่สำคัญเอาซะเลย…. แต่..เพียงแค่หกเดือนต่อมา ต้นไผ่สูงขึ้น กว่าหนึ่งร้อยฟุต
ม ันต้องใช้เวลาถึงห้าปีเพื่อปลูกรากให้โต รากพวกนี้ทำให้ต้นไผ่แข็งแรงและให้ สิ่งจำเป็นเพื่อให้มันมีชีวิตอยู่ได้
เราจะไม่ให้การท้าทายใดๆ ที่เกินกำลังของสิ่งที่เราได้สร้างไว้ จะรับมือได้‘

พระองค์ถามฉันว่า ‘ลูกรัก เจ้ารู้มั้ยว่าตลอดเวลาที่เจ้ากำลังต่อสู้ดิ้นรน เจ้ากำลังหยั่งรากของเจ้า‘
‘เราไม่เลิกปลูกต้นไผ่ เราก็ไม่เลิกล้มความพยายามใดๆ กับเจ้า‘

‘อย่าเอาตัวเองไปเปรียบกับคนอื่น‘
พระองค์ตรัสว่า ‘ต้นไผ่มีจุดประสงค์ที่แตกต่างจากเฟิร์น แต่พวกมันต่างก็ทำให้ป่างดงาม‘

‘เวลาของเจ้าจะมาถึง‘ พระองค์บอกกับฉัน ‘เจ้าจะสูงขึ้น‘

‘ลูกจะสูงแค่ไหน?’ ฉันถาม

‘ต้นไผ่สูงได้แค่ไหนล่ะ‘ พระองค์ถามฉันกลับ

‘สูงได้มากเท่าที่มันจะสูงได้?’ ฉันตอบ

‘ใช่‘ พระองค์ตรัส ‘จงถวายเกียรติแด่เราโดยการสูงขึ้นเท่าที่เจ้าทำได้‘

ฉันเดินออกจากป่าและนำเรื่องนี้กลับมา
ฉันหวังว่าถ้อยคำเหล่านี้จะช่วยให้คุณพบว่าพระเจ้าไม่เคยล้มเลิกกับคุณ
ไม่เคย ไม่เคย ไม่เคย ล้มเลิก
คำอธิษฐานของคริสเตียนไม่ใช่ทางเลือกแต่เป็นโอกาส
อย่าบอกพระเจ้าว่าปัญหาของคุณใหญ่แค่ไหน
จงบอกกับปัญหาว่าพระเจ้ายิ่งใหญ่แค่ไหน

วางใจแม้ไม่เข้าใจ

Jimmie Thongkul — Thu, 24 Apr 2008 11:12:22 +0000

ลูกไม่รู้ว่าลูกจะสามารถอดทนในการทดสอบของพระองค์ได้นานเท่าใด ลูกรู้ว่าพระเจ้ากำลังปั้นลูกให้เป็นไปตามแบบของพระองค์อยู่ มันยาก เหนื่อย และเจ็บ แต่ลูกเชื่อในพระองค์ ลูกเชื่อว่าพระองค์มีสิ่งที่ดีสำหรับชีวิตของลูกเสมอ ลูกแค่อยากจะรับใช้พระองค์ให้สูงขึ้นทางเดียว แต่หลายครั้งที่ผ่านมา เมื่อลูกได้ใช้พระองค์อย่างเต็มที่ เมื่อลูกได้มีโอกาสเป็นผู้นำ ทุกครั้งจะต้องมีสิ่งที่ต้องกระทำให้ลูกหยุดชะงักหรือตกลงมาจากความเสถียรในการรับใช้นั้น ตั้งแต่สมัยลูกอยู่ Ablaze แล้ว ไม่ใช่สิ ตั้งแต่สมัยลูกอยู่หาดใหญ่แล้ว ทำไมชีวิตลูกถึงเจอการเปลี่ยนแปลงหลายครั้งเหลือเกิน หลายครั้งจนทำให้ลูกเกือบหมดหวัง หมดหวังที่ว่าลูกอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นผู้ในคริสตจักรความหวังที่ลูกรักของพระองค์

นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ลูกไม่รู้ว่าลูกจะต้องเจออะไรอีก จะมีการเปลี่ยนแปลงอีกไหม ลูกต้องเริ่มนับ 1 อีกไหม ลูกจะทดกับการทดสอบที่ลูกต้องเจอทุกวันได้ไหม ลูกจะหนีไปจากพระองค์เหมือนที่ลูกเคยทำอีกไหม ไม่หรอก ลูกทำไม่ได้เพราะลูกชื่อ Jimmie ไม่ใช่ Jimmy ไม่หรอก เพราะพระองค์สอนว่าให้ลูกวางใจในพระองค์เพราะแผนการณ์ของพระองค์สำหรับชีวิตของลูกก็ยอดเยี่ยมเสมอ และน้ำพระทัยของพระองค์จะต้องสำเร็จในชีวิตของลูก อีกอย่างแม้ฟ้าสวรรค์สูงกว่าแผ่นดินโลกเพียงใด ทางของพระองค์ก็สูงกว่าทางของลูกเท่านั้น

เอาล่ะ ลูกจะขอสู้ ลูกจะฮึด ลูกจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ลูกจะพึ่งพากำลังของพระองค์และลูกจะต้องโต จะไม่มีสิ่งใดหยุดลูกในการที่จะมีความสัมพันธ์กับพระองค์ได้ เพราะสิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

คือ การที่ได้เป็นลูกของพระองค์

ปฐมโพส

Jimmie Thongkul — Thu, 21 Feb 2008 06:31:04 +0000

ปฐมโพส อ่านว่า ปะ-ถม-มะ-โพ๊ด มีความหมายตามพจนานุกรมเวอร์ชั่นณัฐวุฒิว่า โพสแรก ใช่แล้วครับ โพสนี้เป็นโพสแรกของบล็อกของจอม ยังไงอย่าลืมฝากคอมเมนต์ไว้ด้วยนะครับ

ตอนนีหลายคนอาจจะรู้แล้วว่าจอมเรียนจบแล้ว เย้ ขอบพระคุณพระเจ้า ตอนนี้จอมอยู่ที่ประเทศไทย สุราษฎร์ธานี กลับมาเมืองไทยคราวนี้ ต้องอยู่นานถึงเดือนเมษายนเลย เพราะว่าต้องมาจัดการเรื่องเกณฑ์ทหารให้เรียบร้อย รวมทั้งต้องจัดการเรื่องที่จะขอวีซ่าเป็นผู้อยู่อาศัยถาวรของประเทศออสเตรเลียด้วย ซึ่งเป็นขั้นต้นของการจะขอเป็นพลเมืองของออสเตรเลีย หรือที่เรื่องว่า Australian Permanent Resident Visa

กลับมาเมืองไทยคราวนี้ก็คงไม่ได้พักเหมือนเคย จำได้ว่าครั้งแรกก่อนจะไปเรียนที่บริสเบนจอมต้องยุ่งเรื่องวีซ่านักเรียนมัธยม ครั้งที่สองกลับมาไทย ก็ต้องยุ่งเรื่องวีซ่าเรียนมหาลัย รวมทั้งเลือกคณะเรียน และเรื่องวีซ่าด้วย ล่าสุดนี้ กลับมาก็ต้องยุ่งเรื่องการขอเป็นพลเมืองของเขาอีกแถมยังมีเรื่องทหารมาพ่วงด้วย

นอกจากนี้ จอมยังต้องสอบ ielts ด้วย เพราะในการขอวีซ่าพลเมืองทางรัฐบาลออสเตรเลียต้องขอผู้ขอทุกคนสอบ ielts ให้ได้ 7 ทุกทักษะ คือ การฟัง พูด อ่าน เขียน (คะแนนเต็ม 9) ตอนนี้จอมสอบไปสองครั้งแล้ว ยังไม่ผ่าน เพิ่งขึ้นไป กทม. ไปสอบครั้งที่สาม คราวนี้มั่นใจว่าผ่าน พี่น้องช่วย อธ. เผื่อด้วยนะครับ

อยากจะบอกพี่น้องทุกท่านว่าในการที่จอมขอไปเป็นพลเมืองของประเทศออสเตรเลีย มีอยู่จุดประสงค์เดียวคือเพื่อที่จอมสามารถที่กลับไปรับใช้ต่อที่บริสเบน นี้คือจุดประสงค์เดียวจริงๆ จอมได้มีโอกาส อธ. แสวงหาน้ำพระทัยพระเจ้า และจอมก็เชื่อว่าบริสเบนคือคำตอบจริงๆ เพราะว่าหากจอมได้มีสิทธิ์เป็นพลเมืองของเขาแล้ว การมีสิทธิ์ที่จะทำงาน เรียนต่อ เข้าออกประเทศ หรือสวัสดิการอื่นๆก็จะดีกว่า เพราะฉะนั้นจอมจะต่อสู้ สู้ด้วยพระคุณของพระเจ้า เพื่อที่จะได้มาซึ่งการเป็นพลเมืองของออสเตรเลีย เพื่อจอมจะได้กลับไปรับใช้พระองค์ตามน้ำพระทัยของพระองค์ ตอนนี้กำลังรอลุ้นผลสอบ ielts อยู่ เชื่อว่าพระเจ้าจะช่วยจริงๆ และหากเป็นเช่นนั้นแล้ว แน่นอนคำพยานจะไม่ได้ถูกเก็บไว้ในใจของจอม แต่พระพรและความยิ่งใหญ่ของพระองค์จะต้องถูกพูดออกไปจากปากอันเล็กน้อยของจอม และพระเกียรติก็จะเป็นของพระองค์ผู้เดียว